Shqipëria ka humbur një nga figurat e njohura të kinematografisë dhe televizionit të viteve ’70 dhe ’80. Është ndarë nga jeta në moshën 66-vjeçare Rezana Çeliku, e cila me natyrshmërinë dhe talentin e saj la gjurmë të pashlyeshme në ekranin shqiptar.
Hyrja në kinematografi dhe rolet më të spikatura
Rezana Çeliku u përfshi në botën e artit pothuajse rastësisht, pa pasur një formim profesional në aktrim. Pamja e saj, natyrshmëria dhe aftësia për të komunikuar bënë që regjisorët t’i besonin rolin e parë të rëndësishëm që në vitin 1977, kur interpretoi Shpresën, një nga partizanet në filmin “Ata ishin katër” me regji të Kujtim Çashkut.
Më tej, karriera e saj vazhdoi me interpretime në produksione të tjera të njohura. Në vitin 1984, ajo luajti rolin e mësueses në filmin “Shokë të një skuadre”, ndërsa në vitin 1989-1990 u shfaq në filmin “Një djalë dhe një vajzë” në rolin e një centralisteje. Ky personazh, i përfshirë në një lidhje me një djalë më të ri në moshë, ngjalli mjaft diskutime te publiku për kohën dhe shënoi edhe interpretimin e saj të fundit kinematografik.
Ajo u dallua për interpretimin e natyrshëm dhe përkushtimin në ndërtimin e karaktereve që i janë besuar, duke sjellë në ekran personazhe të ndryshme me ndjeshmëri dhe realizëm.
Shkëputja nga arti dhe karriera në administratë
Përveç ekranit, Çeliku punoi për një periudhë si mësuese në zonat rurale të Tiranës dhe shërbeu si prezantuese e disa festivaleve rinore në Televizionin Shqiptar. Pas largimit nga aktrimi, ajo iu përkushtua arsimimit akademik duke u diplomuar në Ekonomi dhe Juridik.
Më tej, ajo ndërtoi një karrierë të gjatë në administratën publike, ku për vite me radhë punoi në Drejtorinë për Marrëdhëniet me Publikun pranë Bashkisë së Tiranës.
Ndarja e saj nga jeta lë pas kujtimin e një aktoreje që, ndonëse me një filmografi të kufizuar në numër, arriti të fitojë respektin e publikut dhe të mbetet në kujtesën e artit shqiptar.
